Mijn lievelingsbloem

Mijn lievelingsbloem

met 1 reactie

Keuzes maken. Het wordt al van je verwacht wanneer je eigenlijk nog te jong bent om te weren wat het inhoudt. Hoewel we als kinderen vrij puur zijn, naarmate we opgroeien kiezen we snel voor sociaal acceptabel. Veilig.


Ben je er klaar voor?

Keuzes als een lievelingsbloem of -kleur, of wat wil ik later worden ‘als-ik-groot-ben’.. het lijkt allemaal simpel. Totdat het ingewikkeld wordt. Totdat je rekening gaat houden met vrienden, een mentor die het zo goed voor jou weet, je ouders. Je bent niet bij machte om alles even op pauze te zetten. Er wordt NU een beslissing verwacht.  Gaandeweg kom je er wel achter of het de juiste was.


Jezelf blijvenkoningsbloem

Sommige mensen weten heel duidelijk wat ze willen en zijn er ook goed in daarbij te blijven. Chapeau!! Dat is helaas niet voor iedereen weggelegd..

Ik wilde juf worden. Totdat ik van school veranderde en de laatste jaren van mijn  basisschooltijd gepest werd. Ik geloofde niet dat ik me staande kon houden in een klas met ‘zulke’ kinderen. En laten we eerlijk zijn – zei ik tegen mezelf – zo lief en geduldig als juf Annemieke en Petra – zo zou ik toch nooit kunnen zijn.


Kip zonder kop

Wanneer je het even niet meer weet. Wanneer je je onzeker voelt. Wanneer je al die mensen om je heen wilt geruststellen. Dan maak je een keuze.. Als een kip zonder kop. Ik raakte steeds een stukje van mezelf verwijderd, omdat ik het voor anderen goed wilde doen. Omdat ik ‘erbij’ wilde horen. Omdat ik me staande moest gaan houden in onze maatschappij, en ik had geen idee hoe. Maarja.. Het moest. Het werd verwacht. En we gaan door!!!


Wie ben ik?

Tijdens het aanpakken van mijn eetstoornis begon ook de zoektocht naar mezelf. Ik moest graven en zoeken naar antwoorden.

Wie ben ik?
Wat is het dat ik wil?
Wat vind ik belangrijk?
Hoe zorg ik dat ik ‘daar’ kom?
Hoe zorg ik voor mezelf?

Ik vond mijn antwoorden. Er was nog een hoop te doen. Ik was namelijk inmiddels wel al beland en blijven zitten op die plek waar ik niet ‘thuishoorde’.

Maar ja: dit kon ik! Dit was mijn leven. Wat als dit het was? Niets anders, niets beter?


Terug naar de kern

Tijdens mijn opleiding NLP maakte ik kennis met mijn persoonlijke missie. Wat voel ik dat als levensmissie bij mij hoort? Het was hetgeen waar in mijn vrije tijd mijn aandacht op richtte. Via verschillende cursussen.  Het leidde allemaal naar 1 hoofddoel. Hetgeen wat ik voel in de diepste kern van mijn zijn: ik wil andere mensen helpen! Ik wil bijdragen aan andermans geluk. Ik wil de wereld mooier maken.. voor ons allemaal.

Het is zo simpel dat ik het me niet gerealiseerd heb. Ik heb het altijd geweten en altijd gevoeld dat dit is wat bij me past. Er was ook niet 1 weg die naar ‘Rome’ leidde. Er zijn er tientallen. De weg die ik koos was voor mij de juiste. Onderweg naar ‘Rome’ vond ik mezelf terug.


Mijn lievelings- bloem

Ik leerde tijdens deze reis – terug naar mezelf – ook ‘mijn bloem’ kennen. Ze is goed en mooi in haar eenvoud. Ze geeft me rust. Het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld. Ze groeit waar ze wil en waar ze welkom is, het liefst zomaar in het open veld. Kinderen dragen haar als kroontjes op hun hoofd, waardoor ze haar speelsheid behoudt. Ze brengt me terug in de tijd, naar toen ik zelf nog kind mocht zijn. Naar toen ik nog geen weet  had, van alle moeilijke keuzes die op me wachtten.

simpel bloemetje

One Response

  1. ron
    | Beantwoorden

    Jaa👌

Leave a Reply