Het perfecte cadeau

Het perfecte cadeau

met Geen reacties

Een goede vriend van mij is 1 januari  jarig en ik had voor hem het perfecte cadeau in gedachten. Niet omdat hij de afgelopen tijd nu zo attent was geweest. En niet omdat ons contact de afgelopen maanden zo warm aangevoeld had. Wel, gewoon, omdat hij jarig is én ik wat leuks wilde doen om te laten weten dat ik aan hem denk.

 

Op zijn Wendy’s
Ik wilde hem graag laten weten wat onze vriendschap voor mij betekent. Op zijn Wendy’s. Op mijn manier dus. Een groot pakket met daarin nog wat kleine dingen die ik uit Sardinië voor hem had meegebracht. Iets wat verwees naar een persoonlijk dingetje tussen ons, teruggaand naar onze eerste ontmoeting. Iets lekkers. Een cd’tje, om de traditie voort te zetten. En een verjaardagskaartje.

 

Twijfels
Als ik een cadeau geef, gaat het om het idee. Niet om wat het kost. Niet om groot of klein. Ik wil iets geven, waarvan ik weet dat de ander het waardeert. Ik wist dat de moeite zeker gewaardeerd zou worden. Ik wist dat het gebaar op zich een glimlach zou kunnen ontlokken. Helemaal mijn stijl om dit zo te doen. Tegelijk besefte ik dat het – op dit moment – teveel kon zijn. Hoe goed bedoeld ook.

 

Girl-talkWat te doen?
Ik leg mijn dilemma voor aan een vriendin tijdens een lunchafspraak. Ze is eerlijk en direct.

Het is wel erg veel. Heeft hij dit wel verdiend? Zij vindt in ieder geval van niet.

Tja. Het gaat mij er niet om of het ‘verdiend’ is. Ik hou er niet van om met een weegschaaltje te werken. Misschien waren de laatste maanden niet zo top en heb ik er verdriet van dat ik een tijdje niets van hem heb gehoord. Maar alles heeft een reden. En dan kijk ik naar het grote plaatje. Hoe ons contact zich ontwikkeld heeft. Wat er van mijn kant anders of beter had gekund.

 

Ik wist dat hij mijn vertrouwen waard was en wilde daar klaar voor zijn, maar mijn onzekerheid en nare ervaringen van ervoor kregen de overhand. Het heeft lang geduurd voordat ik sommige dingen goed en wel doorhad.

Er is oprecht veel geduld, begrip en steun van zijn kant geweest is. Wat hij mij gegeven heeft. Ik kan dat niet in woorden of waarde uitdrukken. Hij is belangrijk voor me. En ik mis hem.

 

Wat is het meest perfecte cadeau?
Bij toeval… of per ongeluk, kwam ik afgelopen week bij een kerkdienst terecht. In Dunmurry (Belfast) of all places!!
Er werd een kerkelijk toneelstukje gehouden over de waarde van cadeautjes.

De dingen die een mens wenst, diep in zijn hart, zijn niet in geld uit te drukken.
Dat wat werkelijk waardevol is, is niet iets tastbaars in de vorm van een cadeau met een strikje erom.

In het toneelstukje wilde de kerstman een pop geven aan Jozef, omdat hij eenzaam was.
Een horloge, omdat hij tijd nodig had.
Vakantie, omdat hij rust en vrede nodig had.

In mijn beleving begint het perfecte cadeau met respect hebben voor de behoefte van een ander.

De intentie hebben om dat te geven wat iemand nodig heeft.

En dan loslaten.

 

Misschien begrijp ik niet helemaal het hoe en waarom.
Maar ik vertrouw erop dat deze goede vriend doet wat voor hem goed is.

Dat hij dit doet om voor zichzelf te zorgen. Dat hij zijn eigen stukje geluk ‘bewaakt’.

 

Respect
Met respect voor de ander en voor mezelf heb ik een kaart gestuurd en wat lekkers.
Helemaal niets van me laten horen kan ik niet. Mijn stukje imperfectie?

Of is het zoeken naar een goede balans? Waarbij de vriendschap voor ons beiden goed voelt.
Mijn doel is een vriendschap behouden op basis van gelijkwaardigheid met iemand die mij dierbaar is.

Wanneer hij dat ook wil, dan komen we er wel uit samen.

respect

Leave a Reply